Page images
PDF
EPUB

CONLOCHUS ET CUTHONA.

v. 1-20 Audivitne Ossianus vocem haud vanam ? An est vocatus dierum sub inclinatione, * qui adest ? Est frequens mea cogitatio de tempore præliorum, Instar solis-vesperis, qui est se-obliquans in valle. Novatur magnum murmur venationis, Hastâ longâ mortuorum in meâ manu. Certè audivit Ossianus vocem. Quis tu, semen obscuritatis noctis ? Proles sine factis in sopore sub nigritie, Vento in medio ejus aulæ sine luce. Est clypeus regis sonans interdum Ad flamen saxeti, cujus est altissima torvitas, Clypeus umboniger muri meæ aulæ, Super quem pono ego parumper meam manum. Est certum quod audio ego amicum meum ipsius; Est diu vox strenui ab ejus laude ! Quare tuum iter super atrâ nube sine vi, O semen Mornæ plagarum durarum ? An est prope te amicus principis sub senectute, Egregius Oscar haud vanus ad tergum clypei ?

* i. e. qui se inclinaverunt.

[blocks in formation]

Is tric a bha 'n gaisgeach ri d' thaobh,
A Chonlaoich, 'n àm aomadh nan sleagh.

TAIBHS CHONLAOICH.

Bheil cadal air min-ghuth Chòna
Am meadhon tallai fo mhòr-ghaoith toirm ?
An cadal do Oisian nan corr ghnìomh,
'S an ro-chuan m'a chòmhnuidh fo stoirm ?
Cha 'n 'eil uaigh tha fo léirsinn an Innis.
C'e fada bhi's sinne gun chliu,
A righ Shelma a's fuaimear gleann?

OISIAN.

'S truagh Oisian dh'a nach leir thu féin, Is tu suidhe gun fheum air do neul. An ced thu bhar Lano, a thréin, No tein-athair gun bheum air sliabh ? Co dhe tha cearb do thruscain baoith? Co dhe do bogha faoin nan speur ? Shiubhail e air osaig de ghaoith, Mar fhaileus fo aomadh nan nial. Thigse o do bhalla féin, A chlàrsach nan treun le fuaim ; Biodh solus na cuimhne air beinn I-thonn mu 'n éirigh an cuan. Faiceamsa mo chàirde an gniomh. Chi Oisian

gu

’n trian na trein, Air Innis tha dubh-ghorm fo nial ;

Sæpe fuit bellator ad tuum latus,
O Conloche, in tempore inclinandi hastas.

SPECTRUM CONLOCHI.

An est somnus molli voci Conæ
In medio aulæ sub magni venti fremitu ?
An somnus est Ossiano egregiorum factorum,
Et aspero ponto circa ejus habitationem sub procella ?
Non est sepulchrum, quod est sub conspectu in insula.
Quamdiu erimus nos sine famâ,
O rex Selmæ, cujus est maximè sonora vallis ?

OSSIANUS.

Est miser Ossianus cui non visus es tu ipse,
Et te sedente sine vi super tuâ nube.
An es nebula ab Lanone, o strenue,
An ignis aeris sine ictu super clivo ?
Ex
quo

est limbus tui amictus vani?
Ex quo tuus arcus inanis cælorum?
Abiit ille super flamine ex vento,
Sicut umbra sub inclinatione nubium.
Veni tu à tuo muro ipsius,
O cithara strenuorum cum sonitu;
Sit lux memoriæ super monte
Ithonæ circum quam surgit oceanus.
Videam ego meos amicos inter rem-gerendam. (nuos
Videt Ossianus usque ad eorum tertiam partem stre-
Super insulâ, quæ est atro-cærula sub nube,

Tha còs Thonn nan sian ag éirigh
Air carraig chòinich nan crom chrann:
Tha sruth a' torman' aig a bheul;
Tha Toscar a cromadh thar 'fhuaim;
Tha Ferguth fo mhulad r'a thaobh,
Cuthonn a' caoidh fada shuas.
Am bheil gaoth air aomadh nan tonn?
No 'n cluinn mi air chrom an guth ?

TOSCAR.

Tha 'n oiche fo ghaillinn nan sian;
Thuit coille gu ’n trian o chruaich;
Tha dubh-shiubhal mara fo nial,
Tha beucail nan fiar-thonn m'an cuairt.
Thàinig tein-athair lé beum,
'S le sealladh na fearnai do threun,
Chunnaic mi, Fherguith gun bheud,
An taibhs'dona bha treun o'n oiche;
Gun fhocal sheas e air bruaich,
A thruscan cur fuaim air gaoith.
Chunnaic mi dheura le truaigh,
Sean duine gun tuar, is e baoth,
'S trom smaointe ag taoma mu chliabh.

FERGUTH.

Se d'athair, a Thoscair, a bh' ann; Tha e faicinn a' bhàis m’a shìol : Mar sin a bha choltas san àm

Est caverna Thonæ nimborum surgens
Super rupe muscosâ curvarum arborum;
Est rivus murmurans ad ejus ostium ;
Est Toscar se-curvans super ejus sonitum;
Est Ferguthus sub mæstitia ad ejus latus,
Et Cuthona lugens procul suprà.
An est ventus super declivitate undarum?
Anne audio ego in curvaturâ (montis) eorum vocem ?

TOSCAR.

Est nox sub tempestate nimborum;
Cecidit sylva tertiata e præcipitio ;
Est atrum iter maris sub nube,
Est mugitus ferarum undarum circumcirca.
Venit ignis aeris cum plaga,
Et cum refulgentia clypei imbecilli;
Vidi ego, Ferguthe sine defectu,
Spectrum vile, quod fuit strenuum in nocte;
Sine verbo stetit super crepidine,
Ejus amictu immittente sonitum super ventum.
Vidi ego ejus lacrymas cum misericordiâ,
Senem virum sine colore, atque illum inanem, [tus.
Et graves cogitationes se-fundentes circum ejus pec-

FERGUTHUS.

Est tuus pater, Toscar, qui adfuit;
Est ille cernens mortem circa suum semen :
Sic fuit ejus imago in tempore

« PreviousContinue »