Page images
PDF
EPUB

Ghluais mi thall; theich liath ched mall;
A’dealradh fann sheas iads’aig Lubar,
Treun Chathmhor ri carraig nan àld
Leth aomta air sgéith, 's e fo dhùbhra,
A ghabh gu cùl sruth ùr nan carn,
Bha leum o charraig nan dos liath.
Bha ceuma garbh an righ gu triall;
Ach chunnaic e am fial fo fhuil;
Thuit glas lann Luinne r'a thaobh ;
Labhair e's a shòlas a dorchadh.

“ An géill mac Bhorbair nan corn fial,
No 'n togar leis sgiach is sleagh ?
Cha'n 'eil d'ainmse fo shanas, a thriath,
An ard Atha a's ciara magh,
Talla mòr nam fleagh 's nan sàr;
Thàinig e mar aiteal thar stuaidh
Gu mo chluais an tir nam beann.
Thig-sa gu mo chuirmibh, a thréin;
Bithidh gaisgich fo bheud air dm.
Cha teine do nàimhdibh mi féin;
Cha shdlas do threun mu mharbh
No calmai garbh air làr an còmhrag.
Is eòlas dùnadh lot dhomh féin
Gach dìthan tha 'm frith no ’n gleann;
Ghlac mi’n caoin cheanna sa' bheinn,
'S iad ag aomadh mu shruthaibh thall
Fo charnaibh, bu dìomhaire gaoth.
Is dorcha sdmhach am mor thriath,

Processi ego illuc; fugit cana nebula tarda; Coruscantes languidè stabant illi ad Lubarem, Strenuo Cathmore ad rupem fluentorum [tate, Semi-inclinato super clypeum, atque ipso sub obscuriQuæ recepit ad ejus tergum rivum recentem saxetoQui saliebat è rupe sylvularum canorum. [rum, Erant

passus ingentes regis (profecturi) ad proficiscenAt vidit ille hospitalem-(virum) sub sanguine; [dum ; Cecidit glaucus ensis Lunonis ad ejus latus; Locutus est ille, et ejus gaudio caligante.

“ Ceditne filius Borbaris cornuum hospitalium, An tolluntur ab eo clypeus et hasta ?

[ceps, Non est nomen tuum (in occulto) sub susurro, o prinIn arduâ Atha cujus est maximè fuscus ager, Aula magna

conviviorum et egregiorum; Venit id ut aura trans undas Ad meam aurem in terrâ montium. Veni tu ad meas epulas, o strenue; Erunt bellatores sub damno nonnunquam. Non ignis hostibus ego ipse ; Non gaudium est strenuo propter mortuos Nec fortes asperos humi in certamine. Est notitia claudendi vulnus mihi ipsi Et cujusque herbæ quæ est in saltu aut in valle Prehendi ego earum mollia capita in monte, Illis se-inclinantibus circa rivos ex adverso Sub saxetis, quorum erat maximè secretus ventus. Est caliginosus tacitus magnus princeps,

Righ Atha nan ciar shruth 's nan dàimh.”

Aig Atha, 's ciara sruth, Tha éirigh carraig dhuibh fo chòinich; Air a ceannn tha seachran nan geug Fo bhaoth astar nan treun ghaoth; Dorcha fo h-eudan tha còs Ri glan shruthan is mor fuaim : Anns an àite sin féin, a thréin, Chuala mi ceuma nan dàimh, 'Nuair a ghluais iad gu talla nan teud Is nan slige gun bheud fo dhan ; Las sòlas mar theine dhomh féin Air m'anam mu charraig nan crann. Biodh, an dorcha, an so mo chòmhnuidh An gleannan còmhnard m'eolais féin. O so bidh mo dhireadh

gu

luath Air aiteal tha ruagadh nan cluaran, Is coimhdidh mi sios gun ghruaim Air Atha nan cruach is nan sruth.”

“Cuim a labhras an righ m’an uaigh? Oisein, thréig a thuar an laoch! Biodh solas mu anamsa shuas Mar shruth a tha fuaim gu baoth, Ard Chathmor, ceann faoili nan dàimh. A mhic, tha mo bhliadhna m'an cuairt, Iad a' sanas an cluasaibh an righ, Iad a'glacadh mo shleaghsa uam, Dol thairis gun luaidh mu stri.

Rex Athæ fuscorum rivorum et advenarum.”

“ Apud Atham, cujus est maxime fuscus rivus, Est ascensio rupis atræ sub musco; Super ejus capite est vagatio ramorum Sub tremendo itinere validorum ventorum; Caliginosa sub ejus facie est caverna Juxta purum rivulum cujus est magnus sonitus : In loco illo ipso, o strenue, Audiebam ego gressus advenarum, Quando procedebant illi ad aulam chordarum Et concharum sine damno sub carmine; Flammescebat lætitia instar ignis mihi ipsi Super meum animum circa rupem arborum. Sit, in tenebris, in hoc (loco) mea habitatio In valliculâ planâ meæ notitiæ ipsius. Abhinc erat meus ascensus velociter Super flamine quod est fugans carduos, Et despiciam ego deorsum sine torvitate Super Atham præcipitiorum et fluentorum.”

Quare loquitur rex de sepulchro ? Ossiane, reliquit ejus color bellatorem ! Sit gaudium circa ejus animum suprà Instar fluminis quod est sonans graviter, Circa Cathmorem, caput hospitalitatis advenarum. O fili, sunt mei anni mihi in circuitum, Illis susurrantibus in aures regis, Illis abripientibus meam hastam mihi, Euntibus-trans sine loquendo de certatione.

“ C’uim nach sìolaidh,” their iadsa féin, “ Liath Fhionnghal o fheum ann a thùr ? Bheil do shòlas an lotaibh nam beum? An deuraibh nan treun fo mhuig ? A liath bhliadhna, sìolaidh mi féin; Cha 'n 'eil sòlas no feum am fuil. Tha deura mar gharbh ré nan speur Cur anam fo bheud 's fo dhubh. 'Nuair a shineas mo shlios sios an sìth, Guth garbh nam baoth strì ’am' chluais 'Ga mo mhosgladh an talla nan righ 'S a' tarruing gun chli mo chruaidh. Cha tarruing sin mo chruaidh ni's mò: Glacsa sleagh d'athar, a thréin fhir; Tog suas i an còmhragaibh corr, 'Nuair a ghluaiseas a mhorcuis gu beuma.

. “ Tha mo shinns're air mo thriall, Mo ghnìomha do thriathaibh fo 'n sùilibh. 'Nuair ghluaiseas mi a mach air sliabh, Air mo raonsa tha liath an dubhra. Chum mo làmh na lagaich o bheud, ’S leagh mòrchuis gun fheum fo m'fheirg, Gun sòlas mu thuiteam nan treun Mo shùile ag iadhadh mu leirg. Tach'ridh mo shinns're mise thall Aig talla nan garbh ghaoth fhiar An truscanaibh soluis neo-ghann, Sùile lasadh gu mall do thriaith.

« PreviousContinue »