Page images
PDF
EPUB

Pour les poètes Turcs, j'avoue que je ne les lis pas avec le même plaisir, quoique je convienne qu'il yen a quelques-uns qui ont du mérite; le plus agréable, à mon avis, est Ruhi Bagdady dont il y a des satyres admirables. Je ne sais pas s'il est de votre connoissance. Mais la plupart des Turcs ne sont que des copistes ou traducteurs des Persans, et souvent destitués de goût et d'harmonie.

Je ne puis pay déviner la raison qui vous fait trouver, Monsieur, un sens impudique dans ce beau vers de Mesihi:

dont le simple sens est: "Mon dieu, ne m'envoyez pas au tombeau sans que j'aye auparavant embrassé mon ami," à moins que vous ne fassiez consister l'obscénité dans l'amitié d'un garçon, qui est l'étemel sujet de toutes les poésies Orientales aussi bien que Grecques et quelquefois Latines. Je vous envoye la plus fraîche de mes traductions, en vous priant de me la renvoyer quand vous en serez las, ca je n'en ai point de copies. Je suis, avec la plus parfaite estime et vénération,

Vôtres très humble serviteur,

REVICZKL
No.

No. IV.

REVICZKIUS JONESIO, S.

Londini, Martii die 7, 1768. Dicamne me literis tuis delectatum, an eruditum? Prorsus animi pendeo, tu in literis omne punctum tulisse videris, hoc unum reprehendendum existimo, qudd concisione peccent, etsi tu prolixitatis notam incurrere verearis. Qudd missam ad te duarum odarum versionem intemperanti laude efferas, quddve meas esse aliquid putaris nugas, id pure put& humanitatis ac comitatis tuae indicium esse suspicor; quod autem in sphalmata mea benignus animadverteris, serid habeo gratiam, uti vice versa, qudd tam parcus fueris in castigand& errorum meorum sylva\, indulgentiae tuae adscribo. Itaque etsi summoperk cavendum mihi sit, ne, dum culpam removere studeo, gratiam, quam profiteor, imminuere videar; non possum tamen apud. animum meum impetrare, ut omni penitus apologiae supersedeam. Quare non incongruum puto monere, me nullo, sive ostentationis, sive gloriae studio, ad versus scribendos animum appulisse, quos jam olim in scholae limine valere jussos, non ante hos tres menses, otio me ad id pelliciente, resumsi; non alia, T^j p7a7r7W(J*£Wf, ratione, quam qudd, Latine redditis 50 circiter odis mercurial is nostri Hafyzi;

■ cujus amor tantum mihi crescit in boras,

Quantum vere novo virklis se subjicit alnus:

in ipso progressu operis tarn immanem observavi metaphrasis meae i\ prototypo difformitatem, ut me laboris fastidium ceperit. Nam etsi prater illam inficetam, sed religiosam versionem, quam singulis distichis subscriptam vides, aliam liberiorem et tersiorem, Latina\ aeque ac Gallicat lingua, pra manibus habeam; tamen non est minus

discrepans a textu, quam ^ji I ^ Jfflj ^ ^oc est»

Historia aurifabri et storearum textoris. Hafiz.

Accedit, Accedit, quod soepissime ad exprimendum unius monosyllabi sensum, sesquipedali paraphrasi sit utendum. Proinde non abs re futurum judicavi, ligata nonnunquam oratione textum Persicum aemulaii; cujus tamen qualicunque successui illud semper obstabit, quod in Ghazela, nulla sit versuum cohaesio et uXhYiXovx}*i cujus defectum Latina poesis nulla ratione admittit. Sed de his afTatim.

******

Librum dc poesi Hebraeorum quem commendas, episcopi Oxoniensis, quemve tibi pro exemplari proposuisti, legi jam alias, et quidem magnA cum voluptate, quamvis in praesentiarum parum ex illo memoriae meae inhaereat; hoc unum recordor, qu6d dictione aequo ac methodo sit pracditus admirabili. Flores Graeci et Orientales cpistolae tuae interspersi, oppidd me delectaverunt, et observo tuum in eorum delectu judicium. Propositum autem Orientem visendi, laudo quidem, sed praevie suadeo ut linguae seu Turcicae sen vulgaris Arabicae usum tibi familiarem reddas, si protectum et voluptatem ex itinere illo consequi est animus, quandoquidem non alia ratione Mahometanos affari conceditur.

Quod de servili Turcarum imitatione dixi, non de omni imitatione dictum volo. Scio enim multos imitando archetypum supeiasse, uti hoc, Georgica Virgilii, et Hesjodi Zpyx xal nppw testantur. Nec ipse Hafyz negaverit nonnulla se ab aliis muluatum, utpotc quem non puduerit subinde integros versus transcribere: sicut ille est in ipso frontis opere: quem, mutato tantum hcoiistichiorum ordine, Iezido filio surripuit, apudquemita

legitur; ^ Q\ [J] , Utf „)

ut nihil dicam de integra fere ghazela alio in loco, &c. &c. Of

fendor fendor enimvero insulsa ilia et pene continua poetarum Turcarum imitatione, de quibus non inepte quis dictum putet,

O imitatores, servum pecus!

ut Horatius noster, &c.

Quaeris quid sentiam de aliis Persarum poetis? numve solum Hafyz ore rotundo loqui censeam? Absit! quis enim potest primam Sadii paginam inspicere, quin se in exstasim rapi sentiat? Immo scire te volo, mihi primum stimulum additum fuisse ad Orientales literas perdiscendas hac Sadii stropha, quam fortuito didascalus meus Constantinopoli recitavit et interpretatus est:

w> A C^a s y pf j y i>> >

Sed quis non indignetur lepidissimum scriptorem, k tam illepido metaphraste, qu&m fuit mea sententia Gentius, Latinitate donatum. Non diffiteor tamen magis me mulceri lectione Hafyzi, eo quod in illo verba sententiosa hilaritate mixta deprehendam. Quod Jiamium attinet; etsi illius opere destituar, memor tamen eorum quae Constantinopoli degens aliquando legi, non vereor dicere poetarum totius Persiae esse felicissimum. Et quidem judicio Sudij, Hafyz in compluribus divani sui Kajiis sive /o-oxoj*^?» quem vulgus rhythmum vocat, est incomparabilis, uti in Uteris: . ^ ' \

&c; in aliis rursum Uteris est remission in nonnullis denique plane languet, quando Jiamii per omnes alphabeti literas eadem felicitate decurrit. Ghazelam w/^J ^\ /\ non verti Latino carmine ob versuum incohaerentiam; sed si prosaicam versionem et notas desideras, lubens obsequar. Interea mitto hunc novissimum, non partum adhuc, sed embrionem. Vale. Londini, die 7 Martii.

S H P. S. Ver

P. S. Versus tuos Arabicos miror mehercle, non tantum probo; sed in hoc non ausim te aemulari.

No. V.

REVICZKIUS JONESIO, S.

Londini, 17 Martii, 1768.

Oppido recreatus sum Uteris tuis, praecipue vcro mul

tiplici tua versione, imitatione, compositione. Quarum argumento

clare evincis, te non tantum

exemplaria Graeca,

Nocturna versasse manu, versasse diuna,

sed omnem propemodum Hellenici sermonis Swwjp-a Kki %upsvji<rpov assecutum esse. Multae sunt veneres in oda tua ad Venerem, et plenus laudis conatus in adaequando divino exemplari. Sed quis possit sibi a luctu temperare, cum observaverit, non tantum nos jacturam pati lepidissimi operis, sed quod illae etiam perpauca? reliquiae quae supersunt, adeo sint mutilatae & depravatae? Nam etsi lubens concedam, textum odae, quem tu eligisti, sive ilium etiam Dionys. edit. Upton., praeferendum esse Stephaniano, aut cujuscunque est ilia (si diis placet) emendatio, quod in tuo exemplari major habeatur dialecti ratio, ac plures insint yvna-ioiril^ -^upxKl^ss: tamen negari non potest complures vel in eo reperiri hiatus, et menda, quae nulla satis explicatione aut sensus detorsione celari possunt. Quamvis autem credibile sit, iEoliam puellam suo particulari idiomate locutam, cujus leges aetate nostra non satis perspectae sint: quis tamen putet iEolicam dialectum metro et prosodiae oppo

sitam, ut nihil dicam de sensu ipso in aliquot locis corrupto? #**##*

Elegans omnino est versio ilia tua de osculo Agathonis. Consimilis idea est in illo Hafyzi disticho:

« PreviousContinue »