Page images
PDF
EPUB

metro et prosodiæ oppositam, ut nihil dicam de sensu ipso in aliquot locis corrupto?

SC

Elegans omnino est versio illa tua de osculo Agathonis. Consimilis idea est in illo Hafyzi disticho:

اده

بر لب عزم دیدار تو دارد جان

کرود یا دراید چیست فران ما باز

Id est, ut oris tui aspectu frui possit, anima mea tota in labiis meis hæret. Jube ergo quod vis; nam à tuo nutu pendet, utrum exiens me inanimem relinquat, an verò rediens me mibi reddat. Auctor Οαρίστυος Δάφνιδος και κορης lubricuin Platonis versum prorsus dioXporoyūs usurpavit: .

αιθαυταν δυνάμαν και τας ψυχαν επιβαλλειν. Quod pollicitus sum, mitto tibi ghazelam, Eker an Turki, &c. cum versione prosâ, und autem etiam adumbrationem aliquam in versu, alio tempore expoliendam. Velim autem mihi perscribas, utrùm scias extare aliquam Hafyzi versionem, sive typis editam, sive manuscriptam, Latinè, aut quovis alio Europæo idiomate. Nam quòd sciam nullus adhuc poëtæ hujus interpretationem tentarit, præter primam ghazelam, quæ nuperrimè iterum in analectis professoris Hyde in publicum est emissa.

Obsecro te insuper, ut indicare mihi velis, ubi locorum invenire valeam librum primum Iliadis Homeri cum analysi et notis in usum scholarum, in Angliâ typis vulgatum, quem amicus meus pro filio comparandum flagitat,

Ghazela.

[ocr errors]

· Ghazela, cujus shahi beit laudas, profectò lepida est; cujus primi distichii solummodd recordor:

کن از دهر چه میخوي خواه و افشان می این کفت سحر کہ کل بلبل تو چه میکوي

Quamvis sarcinas meas colligere inceperim, ac libros meos in cystam condiderim; tamen si animo tuo arridet, aut si ad propositum tuum facit, ghazelam hanc, priùs quàm proficiscar, vertendam as: sumam.—Tu proindè jube, ac vale.

No. VI. ..
REVICZKIUS JONESIO, S.

Quòd solito tardiùs respondeam amicissimis tuis literis, nova et planè peregrina civitatis hujus facies in causâ est. Nec puto vitio mihi vertas, qudd advenam me, peculiaris genti huic, et invisa aliàs, consuetudo, pauld longiùs detinuerit; fateor enim me nuspiam tali methodo patres conscriptos decerni comperisse. Initio qui. dem novitate jucundum visum, sed sensim ed turbarum progressa res est, ut propè pertæsus sim spectaculi. Nunc igitur, crescente adhuc tumultu, dom] manere satius ducens, occasionem nactus sum literam hanc exarandi. . Gratulor mihi imprimis quòd missam ad te carminis Persici versionem indulgentèr receperis, quod me ex eo idoneum judicaveris totius divani metaphrasten. Sed quamvis conceptam de me opinionem gloriæ mihi ducam, non vereor tamen adhortationem tuam taxare inclementiæ. Quis enim, nisi củi robur et es tri

I L2

ple.

plex circum pectus est, aggrediatur sercentarum ghazelarum, prosâ et carmine, versionem ? Talis conatus non solum complures annos requirit, sed et mentem ab omni alio studio vacuum; quæ non est mea. conditio, cum ego disciplinas istas non nisi per transennam'tractare consueverim. Nihiloininus, quid quod absolvere potero, aliquandè in lucem edere constitui. Clavis Homeri non est expers, qui à me librum primum Iliadis cum vocum analysi postulavit; sed commodiùs putat pueris usuvenire opus hoc, quia in illo notæ textui sunt subjectæ; quod in Clayi desideratur. Si tamen ad manus est tibi Clavis Homeri, quæso inspicias primam ejus paginam; etenim si bene memini, catalogus quidam operi præfixus est, qui libri hujus et typographi simul notitiam continet. Quamvis me humanitas tua ab omni ulteriori opere absolverit, mitto tamen odam illam quam in penul. timâ tuâ epistolà desiderâsti, eò quòd rem tibi gratam fore arbitror. Est autem, mediusfidiùs, non ex facillimis una, tum sensu, tum vel maximè metaphrasi, ob linguæ exoticæ continuum idioma nullâ satis periphrasi exprimendum. Quæris, quid de linguæ Hebrææ et Arabicæ proprietate - sen. tiam, deque illis commiuni pelexponione w futuri, pro præterito; respondeo : quod esti perrarò hebraizare soleam, aut, ut veriùs dicam, sacram linguam įn veneratione potiùs quàm deliciis habeam, quòd præter unum Veteris Testamenti codicem, et non. nulla de eo Rabinorum somnia, nihil lectu dig: num afferat; hoc tamen ex qualicunque illius lec,

esse

tione, quòd utriusque inter grammaticen suinma sit affinitas, quddve paucitas temporum et modorum in Arabicâ, substitutionis eorundem mútuæ occasio est; idque linguæ Hebræue eodem morbo laboranti necessarid convenire putem ; quamvis hoc in lingua Græca, maximâ temporum et modorum varietate gaudente, satis obvium sit, ut cùm infinitivum pro imperativo usurpant. Quod autem ad vocum quantitates attinet, alitèr sentio. Puto enim esse Arabuin artem metricam longè recentioris inventionis, utpote quæ pauld ante Muhain. medi tempora formam accepisse perhibetur, nullo vestigio antiquioris poëseos. Cujus si eadem esset ratio apud Hebræos, quod quidem motionum consimilis usus suadere videtur; quidni hucusque sine ullâ difficultate Hebræorum prosodiam per analo. giam assecuti fuissemus ?

Ghazela illa, quam in miscellaneo quodam opere sine authoris nomine legisse te scribis, si quidem correctè scripta esset, certus sum, quod nihil meo adminiculo eguisses. Nunc autem prout erroribus scatet, Edipus sim, si expediam. Quis enim ig, norat in linguis Orientalibus solam punctorum diacriticorum confusionem maximis difficultatibus ansam dare ? Quid si accedat literarum ipsarum omissio aut commutatio ? Hinc quicunque lectioni auctoris alicujus operam dat, meâ quidem sententiâ, duplici exemplari instructus sit oportet, ut cùm impossibile penè sit mendorum expertes libros manuscriptos reperire, unus alterius ope corrigatur. Et hæc est mea methodus.

Residuum

Residuum est, ut pro Italico sonetto mihi com. municato, gratias referam, et laudes quas par est conferam, epistolamque concludam. Vale. Londini, die 29° Martii, 1768.

No. VII.
JONESIUS REVICZKIO, S.

· Næ tu percomein perquè benevolum te præbuisti ! ut qui inter urbanas occupationes, inter civium seditiosorum strepitum, inter comitia, ad senatores eligendos comparata, occasionem tamen captaveris, cùm ad me amicissimè, ut soles, scribendi, tùm carmen Persicum mittendi, idque pulcherrimum, et abs te Latinè conversum. Est mehercule Hafez poster, ambrosiâ alendus poëta; et quotidiè gratior mihi jucundiorque videtur ejus venustas ac pulchritudo. Integra illius opera iu lucem proferendi & vertendi, quemadmodum cæpisti, præcipua difficultas erit versio poëtica, sed hæc facilior evadet, quàin opinaris; nam permultæ sunt, ut puto, Ghazellæ, quas vel ob sententias à nostris moribus valdè abhorrentes, vel ob iguras elatissimas et quasi παρακεκινδυνευμενα, vel ob distichi ne minimo quidem nexu inter se cohærentia, Latinis versibus non convertes; ideòque aliquantulùm levabitur Herculeus alioquin labor.

-moran mihi in اکر ان ترک Distichon illud

jecisse memini, et cum tuo rogatu adversaria mea inspicerem, ita inficeta mihi visa ex illius 'distichi interpretatione, ut mihi planè quadrari putarem servuli Terentiani verba ;

« PreviousContinue »