Page images
PDF
EPUB

Η ρα νυ μάργαρα πόλλ' αλίοις ενί βένθεσι κείται,
Και κρύφιον σέλας αιες ετώσιον αστράπτοντι'
Πολλά τ' άοπτά τ' άιστά τ' εν είαρι γίνεται άνθη,
Τών γάνος εύοσμον κατετάκετ' εν αιθέρ' ερήμα.

XIV.

Sæpiùs Oceani latet abdita gemma profundis,

Casso resplendens lumine subter aquas ; Sæpiùs incultis flos sese expandit in arvis,

Et vacuos colles implet odore suo.

XIV.

Wie manche Ros' im Thal erröthet ungesehn,
Haucht ihren Duft umsonst, und stirbt, vergebens schon ;
Wie manchen edlen Stein hålt vor der Menschen Sorgen
Der unerforschte Grund des Oceáns verborgen!

XIV.

Chiare vie più che bel raggio sereno
Chiude il mar gemme entro a' suoi cupi orrori ;
E non veduti fior tingono il seno,
E per solingo ciel spargon gli odori.

XIV.

Mais l'avare océan recéle dans son onde
Des diamans, l'orgueil des mines de Golconde ;
Des plus brillantes fleurs le calice entr'ouvert
Décore un précipice ou parfume un désert.

[graphic][merged small][merged small][merged small][merged small][ocr errors][merged small]
« PreviousContinue »