Page images
PDF
EPUB

Αρά γε δαιδαλέα σορός, ήδ' εύξεστον άγαλμα
Ες φάος άνστησέν πoχ' ότω λίπεν οστέα θυμός;
Αρά γε τοι κωφά κόνις έκλυε δουπον "Αρηος;
Αρά γε μειλιχίοισι παραρρητός πέλεν "Αδης; ;

XI.

Urna incisa notis, aut “vivi ex marmore vultus,”

Ætherios ignes an revocare valet?
Ah! quando è tacitâ surgent responsa favillâ ?

Audiet aut quando trux Libitina preces ?

XI.

Ergógt ein Marmorbild den nachtumwdikten Blick ? Lockt den entfloh’nen Geist ein Irauermahl zurück ? Kann in die ode Gruft des Ruhmes Nachhall dringen? Låßt fich des Todes Ohr durch Schmeicheleien zwingen?

XI.

Puote forse opra di scarpello arguto
Richiamar l'alma a la sua spoglia ignuda ?
O può canto eccitare il cener muto,
E allettar morte inesorabil, cruda ?

XI.

Mais, perçant du tombeau l'éternelle retraite,
Des chants raniment-ils la poussière muette ?
La flatterie impure, offrant de vains honneurs,
Fait-elle entendre aux morts ses accens suborneurs ?

[graphic][ocr errors][merged small][merged small][merged small][merged small]

Or Flattery soothe the dull cold ear of Death ?

Ενθάδε πα κείται στυγνώ κ' έν άτερπέϊ χώρω
Τώ πόκ' αν ώρανίω ριπά πυρός ήτορ ανήψεν
Και χέρες, αί κε σκήπτρα πάλαι φορέσειαν άμωμοι,
Εμψύχου τε λύρας μέλος ένθεον εκκρούσειαν. .

XII.

Hosce inter tumulos forsan, secretaque regna,

Cælesti olim aliquis præditus igne jacet ;
Dextra potens cujus sceptro fulsisset eburno,

Aptâssetve modis carmina grata lyræ.

XII.

Wie manche deckt vielleicht hier die Verwesung tief,
In deren stiller Brust ein Götterfunke schlief !
Provinzen håtten sie mit wachem Blick beschirmet,
In hohes Saitenspiel Begeisterung gestürmet,

XII.

Forse in questo negletto angolo alberga
Spirto già pieno d'un ardor celeste;
O man degna che tratti real verga,
E vocal cetra a nobil canto deste.

XII.

Des esprits enflammés d'un céleste délire,
Des mains dignes du sceptre, ou dignes de la lyre,
Languissent dans ce lieu par la mort habité.

[ocr errors]
« PreviousContinue »