Page images
PDF
EPUB

Carminis V. Argumentum.

Poeta, Conæ lyram paucis allocutus, exercitus ex utrâque Lubaris fluvii

ripà dispositos describit. Folano imperium Fingal mandat ; Gallo tamen Mornæ filio, qui in manu vulnus prælio superiori acceperat, ut suo adjuvet consilio, imperat. Belgarum copiarum Foldathus dux constituitur. Mutuus utriusque partis impetus describitur. Fortia Folani facinora. Rothmarem et Culminum occidit. Ut verò altero agmine vincit Folanus, alterum Foldathus vehementer urget. Dermidem Duthnonis filium vulnerat, totumque agmen fugat. Dermidis secum reputat, et tandem Foldathum manu suâ adortus sustinere statuit. Principibus his duobus sibi invicem appropinquantibus, in Dermidis auxilium Folanus subitò advenit; Foldathum petit atque interficit. Quo modo se in Foldathum mortuum gesserit Malthus. Universum Belgarum exercitum in fugam Folanus convertit. Clathô istius herois matre compellatâ, hic liber exit.

TIGH MOR A.

DUAN V.

v. 1-17. Tuus', tha chòmhnuidh am measg nan sgiath, Tha cho arda sa' chiar thalla, A chlarsach, o d'aite thig sios, Is cluinneam gu mìn do ghuth. Mhic Alpinn, buail-sa an teud; Mosgail 'anam do 'n treun bhard : Ghluais torman shruth Lora uam fhéin Coi’-thional nan sgeul a bha ann. Mi seasadh an nialaibh nam bliadhna, ’S gann am fosgladh 's is ciar na dh'fhalbh ; ’Nuair a thig dhomh an sealladh gun

deanamh, Tha e doilleir ag iadhadh m’an dm. Cluinneam thus'a chlarsach o Shelma; Tillidh m'anam gu dàna dhomh féin, Mar aiteal na gaoithe tha mall, Thogas grian o shàmhchair nan gleann, Aite còmhnuidh do 'n dall cheò.

TEMORA.

CARMEN V.

v. 1-17.
O TU, quæ habitas in mediis clypeis,
Quæ es adeo ardua in fusco domicilio,
O cithara, à tuo loco veni deorsum,
Et audiam molliter tuam vocem.
Nate Alpino, pelle tu chordam;
Expergefacito suum animum strenuo bardo :
Amovit murmur rivi Loræ à me ipso
Turbam historiarum

fuerunt.
Me superstite in nubibus annorum,
Est angusta earum apertura et fuscum id quod abiit;
Quando venit ad me earum aspectus sine formâ,
Est is caliginosus se-obliquans circa eorum tempus.
Audiam te, O cithara de Selma ;
Redibit meus animus ad carmina mihi ipsi,
Sicut aura venti qui est lentus,
Quam tollit sol è tranquillitate vallium,
Loco habitationis cæcæ nebulæ.

quæ

Tha Lubar a' dealradh a'm'fhianuis
Is i taomadh gu fiar ro'ghleann;
Air gach taobh air cruachaibh nach losal
Ard choltach nan righre gu h-ard;
An sluagh a' taomadh dlùth m'an cuairt,
Ag aomadh suas gu guth nan triath,
Mar
gu

’n labhradh an sinns're o stuadh
A’tearnadh o fhuair ghaoith nan sliabh.
Iadsa mar charraigibh shuas,
An ciar cheann fo bhuaireadh nan craobh,
An stoirm is ceò a'snámh m'an cuairt :
Ard air an aomadh tha sruth
A’taomadh a chobhair air gaoith.

Fo fhocalaibh arda righ Atha Thaom Eirinn gun tàmh air an raon Mar fhuaim, nach 'eil faoin, o dhealan; Garbh chearbach an tearnadh gu Lubar, Rompa Foldath as-ur le 'cheumaibh. Thréig an righ an raon do bheinn; Shuidh e sìos fo gheugaibh daraich : Tha siubhal nan sruthan ris féin; Thog e dealradh nam beuda thairis, Sleagh alluidh nan righ bha 'na làimh; Bu dhealradh ise féin do shluagh An garbh mheadhon a' chruaidh chòmhraig. Teann air sheas ainnir nan triath, Nighean Chonmhoir nan sgiath gorma, Glan aomadh ri carraig 's i fann:

Est Lubar coruscans in meo conspectu Se-fundens flexuose per vallem; In singulo latere super tumulis haud humilibus Ardua est species regum sublime; Eorum exercitibus se-fundentibus arctè in circuitum, Et se-inclinantibus sursum ad vocem principum, Quasi loquerentur eorum majores ex nube Descendentes à frigido vento clivorum. Ipsi (sunt) velut rupes suprà, Earum fusco capite sub jactatû arborum, Procellis et nebulis natantibus in circuitum : Sublimè super earum acclivitate est torrens Effundens suam spumam super ventum.

Sub dictis arduis regis Athæ
Fudit-se lerne sine requie in campum
Sicut sonitus, qui non est languidus, à fulgure;
(Fuit) vastè-fimbriatus eorum descensus ad Lubarem,
Ante eos Foldatho denuo cum ejus passibus.
Reliquit rex campum (petens) montem;
Sedit ille deorsum sub ramis quernis :
Est cursus rivorum juxta ipsum;
Tollebat coruscationem damnorum supra se,
Hastam tremendam regum, quæ erat in ejus manu;
Erat lumen ea ipsa suo populo

aspero (concursu) medio duri certaminis.
Prope eum stabat virgo principum,
Filia Conmoris clypeorum cæruleorum,
Elegans se-inclinans ad rupem, eâ languida :

In

« PreviousContinue »