Page images
PDF
EPUB

I

am

Ghluais thairis a toirm a chaoidh.

An sìth cha robh Foldath 's a làmh'; Bha e 'g iadhadh 's a' snámh am fuil. Thachair Conall ris anns a' bhlàr Cur ma seach cruaidh lanna is fuaim. C'uim a chitheadh mo shùile na triath? Tha thu, Chonnaill, fo liath nan ciabh. Caraid nan coigreach a bl’ann, 'N Dunldra nan carn caoinich, 'Nuair a thrusadh nå speura sa' ghleann, Bhiodh fleagh gun bhi gann sgaoilte; Chluinneadh sìol coigrich a' ghaoth, An solas nach faoin m’an bhord. Mhic Charthuinn nam buaidh lann, C'uim a shìn thu féin thall am fuil ? Tha aomadh craoibh sheacai mu d' cheann; Tha teann ort sgiath nach 'eil slàn; Tha do dhearg-fhuil air uisge nan sliabh, Fhir bhrisidh nan sgiath dillidh.

Thog Oisian a shleagh am feirg ; Ghluais Gall thar an leirg gu Foldath; . Chaidh lagaich ma seach o thaobh; Bha 'shealladh nach faoin air Mòma. Thog na triaith sleagha riabhach a' bhàis Gun fhaicinn gun dàil thàinig iuthaidh; Grad ghluais i do Ghall ro’a làimh; Air talamh thuit a lann le fuaim. Og Fhillean fo gharbh sgéith Chormuil

S

Præteriit ejus fremitus in æternum.

In pace non fuit Foldathus et ejus manus; Erat ille circumiens et natans in sanguine. Occurrit Connal ei in acie Edens alternè duras plagas et sonitum. Quare cernerent mei oculi principes ? Es tu, Connal, sub caniție capillorum. O amice advenarum, qui fuisti, In Dunlora saxetorum muscosorum, Quum succingerentur cæli in valle, Esset convivium sine parcimonia expositum; Audiebat semen advenarum ventum In lætitia haud inani ad tuam mensam. Nate Carthone victricium telorum Quare extenderis tu ex adverso in sanguine : Est inclinatio arboris aridæ circa tuum caput; Est (arcte) prope te clypeus qui non est integer; Est tuus ruber sanguis super amnem clivorum, Vir qui frangebas scuta elegantia.

Sustulit Ossianus suam hastam in ira; Processit Gallus trans clivum ad Foldathum ; Iverunt inertes vicissim ab ejus latere; ' Erat ejus intuitus haud vanus in Momam. Sustulerunt principes hastas subfuscas mortis [Improvisa] sine videndo sine mora venit sagitta; Confestim transiit ea Gallo per ejus manum; In terram cecidit ejus gladius cum sonitu. Est juvenis Folan sub ingenti scuto Cormulis,

'Ga sgaoileadh mòr fa chòir an triath'.
Chuir Foldath suas a sgairteachd gheur
A mhosgladh gu feum an raon,
Mar osaig o fhaobhar nam beann,
A thogas na lasaire mall
Mu Lumon nan crann fuaimear.

“Mhic Chlatho nan gorm shul mall,
Og Fhillein,” thuirt Gall, “ thu fhéin
Gath teine nan speura ard,
A thuiteas air ciar chuan nam beuc
'S a cheanglas suas sgiatha nan stoirm;
Thuit Cormul fo do lann gu'chùl.
Is og tha thu 'n cliu do shinns're.
Na gluais-sa cho grad, a thriath,
Gun chobhair o m’sgéith no m'shleagh.
Tha mise mar dh' air an t-sliabh;
Ach éiridh air ard mo ghuth;
Cluinnidh sìol Shelma am fuaim,
Bidh ’n cuimhne air buaidhe dh'aom.”

Ghluais a ghuth air gaoith nan carn; Bhuail a shluagh gun dàil an cath; Is minic a chual iad e féin An Sruthmon nan treun san t-seilg, 'Nuair a ghairm è gu dearg is ruadh. Sheas e ard am measg a' bhlàir, Mar dharaig an sgàile nan stoirm O‘àm gu dm an truscan ciar; Air uairibh feuchainn a liath cheann:

Illud expandens magnum præ principi.
Emisit Foldathus sursum clamorem acutum
Expergefaciens ad (agendum) usum aciem,
Instar flaminis ab extremitate montium,
Quod suscitat flammas tardas
Circa Lumonem arborum sonantium.

“ Fili Clathûs cæruleorum oculorum lentorum,
Juvenis Folan,” dixit Gallus, “ (es) tu ipse
Sagitta ignis cælorum arduorum,
Quæ cadit in fuscum oceanum gemituum
Et vincit suprà alas procellarum ;
Cecidit Cormul sub tuo telo in tergum.
Juvenis es tu in famâ tuorum proavorum.
Ne procede tu adeo promptus, o princeps,
Sine auxilio à meo clypeo aut meå hastå.
Sum ego instar ignavi in clivo;
At surget in altum mea vox;
Audiet semen Selmæ sonitum;
Erit eorum recordatio de victoriis quæ præterierunt.”

Perrexit ejus vox super ventos saxetorum. (Irruit) percussit ejus populus sine mora in conflictum; Sæpenumero audiverant illi eum ipsum In Strumone strenuorum in venatione, (capream, Quando vocabat ille ad rubrum-cervum et rufamStetit ille arduus in mediâ acie, Sicut quercus in umbra procellaruin Identidem in amictu fusco; Interdum ostendens suum canum caput:

cervum

[ocr errors]
« PreviousContinue »