Page images
PDF
EPUB

beum,

Air aomadh uaine nam mòr fhrith,
Seal m'an éirich an fhiar lom ghaoth.
Bhuail e copan caismeachd a sgéith;
Grad chaisg e na sleibh m'an cuairt :
Bha aomadh nan sluagh ris an treun,
Ri guth an tìr féin thar na stuaidh.

“Shil Mhoirbheinn, sgaoilear an so fleagh ; Cuirear thairis an oich am fonn; Tha 'n dearrsadh m'an cuairt air magh; Shiubhail dubhra nan torrunn a null. Mo shluagh so mo charraige treun O'n sgaoilear sgiath iolair gu cul, 'Nuair a shiubhlas mi mach

gu
Is mi glacadh dhomh féin mo chliu.
Tha, Oisein, mo shleaghsa do làimh ;
Cha bhioran fann balaoich a crann,
A chuireas an cluaran air chall,
Air raon, is e mall 'na thriall.
'So sleagh nan garbh threuna an dm
Chur sìneadh nan làmh

gu

bàs.
Coimhid-sa ri sinns’ribh nan treun,
Tha mar dhearrsa nam fuath o speur.
'Nuair a ghlasas caoin sholus air chuan,
Gabh Artho nan sluagh ri d' thaobh
Gu Tighmdra, a’s fuaimeara stuadh;
Cuir sa righre ghorm Eirinn fo’shùil,
Crutha dillidh thog cliu o shean
Gun di-chuimhn na thuit anns a' bhlàr,

Super declivitatem viridem magni saltus,
Paulo antequam surgat turbineus nudus ventus.
Percussit ille umbonem-monitorium clypei;
Statim repressit ille clivos in circuitum :
Fuit descensus populorum ad regem strenuum,
Ad vocem terræ ipsorum ultra undas.

“Semen Morvenis, expandatur hic convivium ;
Transigatur nox (inter canendum) in modis;
Est coruscatio in circuitum in agro;
Abiit obscuritas tonitruum illuc.
Meus populus hic sunt meæ rupes validæ [gum,
E quibus panditur ala-aquilina (omnino) usque ad ter-
Quando proficiscor ego-extrà ad plagam
Prehendens mihi ipsi meam famam.
Est, Ossiane, mea hasta in tuâ manu;
Haud bacillum infirmum tironis ejus arbor,
Quod mittit carduum in amissionem,*
In planitie, et eo tardo in ejus itinere.
Hæcce est hasta asperorum heroum in tempore
(Extendendi manus) mittendi extensionem manuum ad
Aspice tu ad majores strenuorum,

[mortem. Qui sunt ut coruscationes larvarum è cælis. Quando canescet placida lux super oceano, Cape Arthonem populorum ad tuum latus Ad Temoram, cujus est maximè sonorus fluctus; Pone tu reges cæruleæ Ullinæ sub ejus oculos, Formas pulchras, quæ sustulerunt famam olim Sine oblivione eorum qui ceciderunt in prælio.

* i, e. Facit ut amittatur carduus.

Mosgail fonn do na sàir air an raon : Cuireadh Carull

gu

luaidh an dàn; Biodh sòlas mu ghluasad nan laoch An ceð maidne mu iadhadh nan carn. Eiridh am maireach mo shiuil bhan Gu Selma nan crann 's nan tur Garbh shrutha tha fiaradh o ghleann Measg tuinidh nan ruadh fo mhuig.

Expergeface melos egregiis in acie:
Emittat Carull ad eorum laudem carmen;
Sit lætitia circa progressum bellatorum
In nebulâ matutinà in circuitum saxetorum.
Surgent cràs mea vela candida
Versus Selmam arborum et turrium
Et ingentia flumina quæ sinuantur

per

valles Inter habitationem rufarum-caprearum sub nebula.

« PreviousContinue »