Page images
PDF
EPUB

Ipsâ vocante ventos ad suam rupem ipsius,
Quando videt illa sub passibus rufas (capreas)
Juxta Lubarem, cujus est atro-juncea planities.

Effusi sunt illi inter-se in prælium,
Ardui

reges egregiorum à latere ad latus
Inflammantes ignem circa animos sui populi.
Prosiluit Ossianus super hastà proficiscens,
Arbore et rupe euntibus sursum sine mora
Inter prælium et eum ipsum.
At audivi ego durum-(ferrum) quod non erat tardum
Inter crepitationem meæ loricæ in monte.
In tempore surgendi in lucem ex præcipitio
Vidi ego populum cedentem,
Eorum passibus retro in eâ hora,
Oculis vacillantibus ad suas genas surgentibus ;
Occurrerant-sibi strenui in tumultu conflictus,
Duo reges nobilium-virum et cæruleorum clypeorum;
Magna et atra in medio telorum
Inter lucem erat aspera luctatio principum.
Irrui sursum circa Folanem insanus,
Dolore flammescente et se-fundente per meum pectus.

Veni ego; haud fugit rex ;
Non venit ille cum vi in meam viciniam.
Sicut rupes ex glacie in saltu,
Gelida et aspera erat vis herois.
In silentio erant nostri passus sursum
Super duobus marginibus tumultâs torrentis.
Conversi sumus nos simul sub torvitate,

[graphic][subsumed][subsumed][subsumed][subsumed]

Et levavimus nos cuspides duras hastarum;
Levavimus hastas; at cecidit fusca-(nox);
Erat silentium super clivo sub tenebris,
Nisi quod audiebantur passus principum
Sonantes in clivo abeuntium.
Veni

ego ad locum qui erat desertus.
In quo commissum est à Folane certamen :
Non erat vox nec sonus super agro,
Clypeo fracto et galeâ principum
Super terrâ et sagittà (inutili) sine utilitate.
Ubi est Folan clypeorum ?
Ubi juvenis princeps à Morvene ?
Audivit ille, et eo juxta rupem clivorum, [num rivum :
Quæ inclinabatur usque ad tertiam-(partem) super mag-
Audivit ille, et eo caligante et languido :
Tunc vidi ego ex adverso bellatorem.
Quare stat in amictu obscuritatis
Natus Selmâ, circa quam arcta est sylva ?
In splendore est tuum iter, mi frater,
In cano agro egregiorum, qui fuerunt strenui.
Diutina fuit tua luctatio, o princeps ;
Cornu Fingalis te quærente in monte,
Perge ad nubes tui patris ipsius,
Ad ejus epulum super facie clivorum.
In nebulâ vesperis sedet rex
Audiens vocem fortem cithara
A blando Carrule cujus est maxime sonorus cantùs :
Exhibe solatium ejus senectuti, præstantissime princeps.

[blocks in formation]

Fhir-bhriseadh nan sgiath, bi falbh.

'N d'thig solas mu lagaich, a thriath? Cha'n 'eil, Oisein, mo sgiath dhomh féin; Tha i briste is sgaoilt air an t-sliabh; Bhriseadh ite eoin riabhaich na speur Air mo cheann-bheirt fo bheum a'chòmhraig. 'Nuair a theicheas an nàmhaid gu dian, Bidh aithriche thriath fo sholas; Ach éirigh an osna gu 'trian, 'Nuair theid gaisgich gu dìth air chòmhnard. Cha'n fhaicear le Fillean an righ; C'uim a bhiodh e fo strì a' bhròin ?"

Mhic Chlatho a's guirme sùil,
Og Fhillein, na dùisg mo chliabh.
Nach robh thu do theine gun mhuig,
'S nach bi sòlas as-ur air thriath?
Cha 'n 'eil lionadh do chlui dhomh fhéin;
Mar ghréin tha 'n treun do mo thriall :
Tha e coimhead mo cheuma le sòlas,
Gun fhaileas a' còmhnuidh m'a ghnuuis.
Suas, Fhillein, gu Mòra nan tèrr;
Tha cuirm anns a'ched sgaoilte.

“Oisein, thoir dhomh féin mo sgiath,
Na h-ite tha ciar fo ghaoith :
Cuir iadsa mar ri Fillean, a thriath,
Gus nach caill e ach trian d'a chliu.
Thréin Oisein, tha laigs' orm fhéin;
Cuir mise fo bheud sa' chos.

[graphic]

Vir-ruptor clypeorum, esto proficiscens.

“An veniet solatium propter imbecillos, princeps ? Non est, Ossiane, meus clypeus mihi ipsi; Est ille fractus et sparsus super clivum ; Fractæ sunt pennæ avis subfuscæ coelorum Super mea galeâ sub ictibus certaminis. Quando fugit hostis rapide, Erunt patres principum sub solatio ; At surget eorum suspirium usque ad tertiam-(partem), Quando interibunt bellatores in campo. Non cernetur à Folane rex ; Quare esset ille sub vi luctus ?”

Fili Clathûs, cujus est maxime cæruleus oculus, Juvenis Folan, ne expergefacito meum pectus. Nonne fuisti tu ignis sine nehulâ, Et non erit gaudium denuo principi ? Haud est (æqualitas) expletio tuæ famæ mihi ipsi ; (At) instar solis est strenuus meo itineri : Est ille intuens meos passus cum gaudio, Sine umbra commorante circa ejus vultum. Sursum, o Folan, ad Moram tumulorum ; Est epulum in nebulâ appositum.

“Ossiane, da mihi ipsi meum clypeum, Pennas, quæ sunt fuscæ super vento: Pone ea juxta Folanem, o princeps, Ut ne perdat ille nisi tertiam partem suæ famæ. Strenue Ossiane, est imbecillitas super me ipsum'; Pone me sub clade in cavernâ.

« PreviousContinue »