Page images
PDF
EPUB

Sunt strenui de mea gente in sepulchro;
Conde illic me sursum in nocte.”

Movit-se ille tardè super collem ;
Vidit ille sub tumultu aciem,
Asperam coruscationem certaminis euntem sursum
Et erumpentem in circuitum illi obliquè.
Ut flamma in nocte in valle
Surgens procul ex adverso in erica,
Nunc suffocans sub vapore suum caput,
Nunc tollens suum rutilum flumen insanum
In tempore ortûs et inclinationis ventorum :
Hoc modo ipso occurrit certamen
Oculis Dermidis magni clypei.
Ante ejus exercitum sunt passus magni Foldathi
Instar fuscæ navis in summo undarum,
Quando movetur illa extrà è duabus insulis
Pergens prorsum et revertens super oceano
Inter tumultum frigidæ spatiosæ lunæ.

Vidit Dermid cum ira ejus iter; (suas vires; (Intendit) misit ille sursum usque ad tertiam (partem) At defecerunt illæ ejus passus super clivo; Ceciderunt lacrymæ à strenuo virtutum. Misit ille cornu patris sub sonitum ; Percussit ille ter suum magnum clypeum; Ter vocavit ille caput populi: Audivit Foldathus eum supra, princeps, Inter fremitum et sonitum certaminis. Conspicatus est Foldathus eum gaudio strenuum;

SU

Thog e suas gu feum a shleagh,
Is i nighte gu leth am fuil.
Mar charraig a's ruadh shrutha claon
A’taomadh dearg le 'taobh an stoirm;
Mar sin fo sheachran fal' an laoch,
Ciar cheannard nan daoine fo airm.
Air gach taobh a dh'aom an sluagh
O chomhstri gu buaidh an dà righ.
Thog mar aon am faobhair suas-
Grad thàinig an cruaidh na Selma
Fillean o iomall an t-sluaigh.
Tri ceuman air ais a dh'aom Foldath
O'n dearrsa bhuail claon a shùilean,
A thàinig mar dhealan o nial,
Chur dion air triath bha fo leoin.
Sheas e 's e fàs suas am mòrchuis
Gairm uile gu còmhrag a' chruaidh.

Mar thach'reas air sgiathaibh leathan treu
Da iolair air éiginn an gaoith'
A’strì air an itibh gu léir,
Ghluais grad gu beud an dà shaoi.
Ma seach tha ceuma nan righ
Air aghairt gu strì o'n dà chruaich;
Bha 'n còmhrag a'ciaradh dol sìos
Air an lannaibh fo chli nam buadh.
Bha sòlas nan treun ann do chliabh,
A Chathmhoir air faobhar nan sliabh,
An solas tha diomhair a ghnàth

Sustulit ille sursum ad rem gerendam suam hastam,
Eâque lotâ dimidiatim in sanguine.
Ut rupes, rubris rivulis obliquis
Se-fundentibus rutilos per ejus latus in procella ;
Sic (erat) sub erratione sanguinis heros,
Fuscus ductor virorum sub armis.
In singulo latere inclinavit-se populus
A concertatione pro victoriâ duorum regum.
Sustulerunt (simul) ut unus acies-telorum sursus-
Ocyus venit in durâ-armaturâ Selmæ
Folan ab extremo populi.
Tres passus retro inclinavit-se Foldathus
A coruscamine quod percussit obliquè suos oculos,
Quod venit ut fulgur à nube
Ut præstaret munimen principi qui erat sub vulnere.
Stetit ille crescens sursum in superbia
Et vocans omnes ad certamen ejus duri-(ferri).

Sicut occurrunt sibi-mutuo super alis latis validis
Duæ aquilæ cum difficultate in vento
Contendentes super suis pennis omnibus,
Moverunt-se ocyus ad damnum duo heroes.
Vicissim sunt passus regum
Progredientes ad certamen à duobus tumulis;
Erat eorum certamen fuscè iens deorsum
Super eorum armis sub vi victoriarum.
Erat lætitia strenuorum in tuo pectore,
O Cathmor in extremo clivorum,
Lætitia quæ est secreta de more

[ocr errors][ocr errors]

HI

ISO

In tempore, quo oritur periculum egregiorum.
Non se flexerunt ejus oculi circa aciem;
Erat ejus intuitus se-circumflectens in altum
Circa regem Selmæ, cujus erat lætissimus vultus.
Vidit ille ejus motum super Morâ
In superbià eximiorum armorum.

Cecidit Foldathus lentè super clypeum,
Hastâ Folanis per principem usque ad humum :
Non adspexit juvenis usque ad ejus tertiam partem
Agens præ se centurias in prælio.
Moverunt-se sursum ei centum voces mortis
“ Fili Fingalis, esto lentus in itinere.
Nonne vides tu formam decoram quæ est ex adverso,
Nigrum signum mortis super clivo ?
Ne expergefacito regem Iernes denuo,
Fili Clathus oculorum cæruleorum.”

Conspicatus est Malthus Foldathum super humo,
Et caligavit heros propter principem ;
Movit-se odium ab ejus animo usque ad summum,
Ipso instar rupis in desertis clivorum,
Super quam se-obliquat atrè rivulus nimborum,
Quando vadit deorsum nebula tarda,
Arboribus arescentibus usque ad earum tertiam partem
Sub flaminibus fusco-atris saxetorum.

Locutus est ille ad principem sub morte,
Quærens ab egregio de suo sepulchro ;
“Surgetne tuum canum saxum in Ullina,
An super Moma multarum sylvarum,

« PreviousContinue »